Biecht

De biecht is het sacrament van boete en verzoening.
In dit sacrament kan iedereen vergeving vinden.

“Aan wie ge de zonden vergeeft, zijn ze vergeven, en aan wie ge ze niet vergeeft, zijn ze niet vergeven.” (Joh. 20,23)

De biecht bewerkt Gods vergeving wanneer de biechteling berouw heeft, zijn zonden belijdt en het voornemen maakt niet meer te zondigen.
Dit sacrament geeft de mogelijkheid met God steeds opnieuw te beginnen. Als we biechten, omhelst God ons!

Wilt u meer informatie over de biecht? Dan kunt u contact opnemen. Bijvoorbeeld na een viering met de voorganger of neem contact op met het secretariaat via mail/telefoon secretariaat.boaz@outlook.com of 023-5277462. Zie voor overige contactgegevens onder kopje Contact.

Paus FranciscusTijdens de algemene audiëntie van 19 februari 2015 sprak paus Franciscus over de biecht:

Beste broeders en zusters, goedemorgen!

Door middel van de sacramenten van de christelijke initiatie, de doop, het vormsel en de Eucharistie, ontvangt de mens het nieuwe leven in Christus. Welnu, we weten het allemaal, wij dragen dat leven “in aarden potten” (2 Kor.4, 7), wij zijn nog onderworpen aan de verleiding, het lijden, de dood, en ten gevolge van de zonde kunnen wij het nieuwe leven zelfs verliezen. Daarom heeft de Heer Jezus gewild dat de Kerk zijn verlossende werk voortzet ook voor haar eigen leden, in het bijzonder met het sacrament van verzoening en het sacrament van de ziekenzalving, die onder een noemer gebracht kunnen worden als ‘de sacramenten van de genezing’.

Genezing
Het sacrament van de verzoening is een sacrament van genezing. Als ik ga biechten is dat om mijzelf te genezen, om mijn ziel, mijn hart te genezen, en iets dat ik gedaan heb dat niet goed was. Het beeld in de Bijbel dat het beste de diepe verbondenheid van die sacramenten tot uitdrukking brengt, is het verhaal van de vergeving en de genezing van de lamme, als de Heer Jezus zichzelf tegelijkertijd als geneesheer van de zielen en van de lichamen openbaart (vgl.Mc.2,1 – 12 ,Mt.9,1 – 8;Lc.5,17 – 26).

Het paasmysterie
Het sacrament van de biecht en van verzoening vloeit rechtstreeks voort uit het paasmysterie. Op de avond van Pasen, toen de Heer aan de leerlingen, die zich in het Cenakel hadden opgesloten, verscheen, heeft hij immers na hen gegroet te hebben met de woorden “Vrede zij u!”, over hen geblazen en hun gezegd: “Ontvangt de H. Geest. Aan wie ge de zonden vergeeft, zijn ze vergeven” (Joh.20,21 – 23).

Om vergeving moet je vragen
Uit deze passage komt de geweldige dynamiek te voorschijn, die dit sacrament bevat. In de eerste plaats is er het feit dat vergiffenis van onze zonden niet iets is, wat wij onszelf kunnen schenken. Ik kan niet zeggen: ik vergeef mij mijn zonden. Om vergeving moet je vragen, je vraagt vergiffenis aan een ander en in de biecht vragen wij vergiffenis aan Jezus. Vergeving is niet een vrucht van onze eigen inspanningen, maar het is een geschenk, een gave van de Heilige Geest, die ons vervult met de overvloed van barmhartigheid en genade die onophoudelijk uit het wijdgeopende hart van de gekruisigde en verrezen Christus stroomt.

Alleen Jezus geeft vrede
In de tweede plaats herinnert deze passage ons eraan, dat wij alleen echte vrede kunnen ervaren als wij ons in Jezus de Heer laten verzoenen met de Vader en met onze broeders. En dat hebben we allemaal ooit gevoeld in ons hart als we gaan biechten met iets dat zwaar op onze ziel ligt, een soort verdrietigheid; en als we dan vergiffenis ontvangen van Jezus, dan ervaren we vrede, de heerlijke vrede van de ziel die alleen Jezus ons kan geven, Hij alleen.

Eén in Jezus Christus
In de loop der tijd heeft de viering van dit sacrament zich ontwikkeld van een viering in het openbaar – want aanvankelijk gebeurde het in het openbaar – naar een persoonlijke afgezonderde viering, de privébiecht. Dat betekent niet dat daardoor de kerkelijke context verloren moet gaan, want die is wezenlijk. Want juist de christelijke gemeenschap is de plaats waar de Geest zich openbaart, die de harten vernieuwt in de liefde van God en die alle broeders één maakt in Jezus Christus.

De priester is nodig
Daarom is het niet voldoende om de Heer om vergeving te vragen in je eigen geest en hart, maar is het noodzakelijk om nederig en vol vertrouwen je zonden te bekennen aan de bedienaar van de Kerk. Bij de viering van dit sacrament vertegenwoordigt de priester niet alleen God maar de hele gemeenschap, die zich herkent in de kwetsbaarheid van elk lid, die ontroerd diens berouw aanhoort, die zich met hem verzoent, die hem troost en hem vergezelt op zijn weg tot inkeer en tot menselijke en christelijke groei. Iemand zou kunnen zeggen: ik beken mijn zonden alleen aan God. Jazeker, je kunt tegen God zeggen “Vergeef me” en je zonden bekennen, maar onze zonden zijn ook zonden tegen onze broeders, tegen de Kerk. Daarom is het noodzakelijk de Kerk, de broeders om vergiffenis te vragen in de persoon van de priester.

De schaamte doet ook goed
“Maar mijnheer pastoor, ik schaam me…” Maar schaamte is ook iets goeds, het is goed en gezond je een beetje te schamen. Als iemand geen schaamte kent, zeggen we in mijn vaderland dat hij een schaamteloos iemand is. Maar de schaamte doet ons ook goed, want we worden er nederig van, en de priester ontvangt je biecht met liefde en tederheid en vergeeft je in naam van God.

Vrij, vergeven, schoon
Ook vanuit menselijk oogpunt is het wel eens goed om je hart te luchten door te praten met een broeder en aan de priester de dingen te vertellen die zo op je hart drukken. En dan voel je dat je bij de Kerk, bij je broeder je hart lucht ten overstaan van God. Wees niet bang voor de biecht! Als je in de rij voor de biechtstoel staat, voel je dat allemaal, ook schaamte, maar als je gebiecht hebt, kom je vrij, groot, mooi, vergeven, schoon, gelukkig weer naar buiten! Dat is waarom de biecht zo mooi is!

Wees dapper en ga biechten!
Ik zou jullie willen vragen – maar antwoordt niet hardop, iedereen kan het zeggen in zijn hart – wanneer was het de laatste keer dat je bent wezen biechten? Denk maar eens na… Zijn het twee dagen, twee weken, twee jaar, twintig jaar, veertig jaar? Laat iedereen dat rekensommetje maar eens maken, laat iedereen zich maar eens de vraag stellen: wanneer was de laatste keer dat ik ben gaan biechten? En als het lang geleden is, wacht dan geen dag langer meer, ga, de priester zal je goed ontvangen. En Jezus, Jezus is de beste van alle priesters, Jezus ontvangt je met heel veel liefde. Wees dapper en ga biechten!

Omhelzing van de barmhartigheid
Beste vrienden, het sacrament van verzoening vieren betekent in een warme omarming worden omhuld: het is de omhelzing van de oneindige barmhartigheid van de Vader. Laten we eens denken aan die prachtige parabel van de zoon die van huis gaat met het geld van zijn erfenis; hij heeft al het geld van zijn erfenis verspild en dan, als hij niets meer heeft, besluit hij naar huis terug te keren, niet als zoon maar als dienaar. Zo schuldig voelde hij zich in zijn hart en zozeer schaamde hij zich. Wat een verrassing was het, dat toen hij begon te praten en om vergeving begon te vragen, zijn vader hem niet uit liet praten, maar hem omhelsde, kuste en een feest aanrichtte. Ik verzeker jullie: elke keer als we biechten, omhelst God ons en viert God feest! Laten we op die weg verder gaan. God zegene jullie!